Ευχαριστώ όλους τους Φίλους μου που με στήριξαν:

Σωτήρης Γιαμάκος

Ευχαριστώ το Θανάση, τον Γιάννη, τον Αλέκο και τον Δημήτρη, γιατί και εγώ τους στάθηκα στις αρχικές τους κατεβασιές. Αν και μικρότερος, με ότι τότε μπορούσα και κάνοντας τις δικές μου υπερβάσεις…. Ελπίζω να βγει κάτι καλό από τις όποιες τους επιλογές…


Ευχαριστώ τα σωματεία που μου αναγνώρισαν την αθλητική μου προσφορά αλλά και τις δωρεάν μελέτες και εξοπλισμούς όταν χρειάστηκε… και τις προσπάθειές μου για τους Μεσογειακούς… και τους ανθρώπους με αναπηρίες.

Ευχαριστώ το ορφανοτροφείο, που μου αναγνώρισε την προσπάθεια να μην μείνουν κάποια παιδιά χωρίς καλοκαιρινές διακοπές … όσες μπορούσα, όταν και για όσο μπορούσα… αλλά και τον κόσμο της χρ. αγωγής για όσα ξέρουν ότι τους έχουν χαριστεί…

Ευχαριστώ τους προμηθευτές μου, αλλά και τους εργαζόμενους και συνεργάτες, για την αναγνώριση των προσπαθειών μου και των χρημάτων, που έριξα από δικούς μου πόρους στη τοπική μας αγορά, τούτα τα τέσσερα χρόνια .. και που θα δουλεύω τρεις γενιές για να ξεχρεώσω… προκειμένου να υπάρχει κάποιος θαλασσινός πολιτισμός και κάποιες νέες προοπτικές. Μερικοί ήδη στήσατε τα δικά σας μαγαζιά και χαίρομαι για αυτό…

Ευχαριστώ τους πρώην και μελλοντικούς συναδέλφους μου, ξενοδόχους και μηχανικούς. Τους πρώτους, που στηρίζουν τις προσπάθειες μου για την τοπική ανάπτυξη, τους δεύτερους, για τις διαδικασίες. Είναι σπουδαίο να σου αναγνωρίζουν την προσπάθεια για να δουλεύουν Μάρτη ξενοδοχεία στο Πήλιο και ότι δε δέχτηκες ποτέ και για κανένα έργο ή άδεια καμία διαπλοκή.

Ευχαριστώ τους Αργοναύτες, για τη γραμμή που δώσανε να υποστηριχτώ… επίσης σημαντικό να σου αναγνωρίζουν ότι, αν δεν ήσουν στο ταξίδι, το καράβι δεν θα ΄χε ανεβεί πάνω από Πρέβεζα και ότι, όταν πραγματικά χρειάστηκε, ήσουν εκεί.

Ευχαριστώ τα τοπικά Blog και τα μέσα που μου έδωσαν χώρο για επικοινωνία… που αποκατέστησαν την βρομιά τους, που έχει κατακλύσει το διαδύκτιο για το όνομά μου, και που κάποτε που θα ενηλικιωθούν, θα καταλάβουν …

Η επιλογή της μη διαφήμισης, ήταν απόλυτα συνειδητή, αλλά και ανάγκη. Δεν σνομπάρισα όσους μου έχουν δώσει κατά καιρούς χώρο σε παραδοσιακά μέσα, ούτε και εκείνους που έχουν αλλάξει κατά καιρούς κείμενα και νοήματα, σε ότι έχω ή δεν έχω κάνει. Ακόμη και εκείνους που παραπλανήθηκαν από εχθρούς, που απέκτησα πολλούς, όταν ξεκίνησα έργο, που ήταν αδύνατο για αυτούς. Λυπάμαι αν το ολοκλήρωσα. Έτσι έπρεπε να πολιτευτώ, για να είμαι ελεύθερος και ωφέλιμος στην περίπτωση που εκλεγώ.

Ευχαριστώ τέλος τους 185 φίλους μου, που τους ξέρω έναν προς έναν προσωπικά, που δεν χρειάστηκε να τους τηλεφωνήσω και που δεν πρόκειται να τους ξεχάσω… αλλά και τους αντίπαλους για τα καλά τους λόγια…

Να με συγχωρήσουν μόνο οι μαθητές μου, που τους έκρυψα τη κατεβασιά – γιατί το σχολείο πρέπει να μένει εκτός - που κάποιοι δικοί σου, Πάνο, δεν σεβάστηκαν - και που όταν με ρωτούν : "μα, γιατί κύριε, δεν ξέρετε πόσους ψήφους θα είχατε από εμάς....", πρέπει να τους εξηγώ, πως μόνο όταν βρεθείς πίσω από τους προβολείς, μπορείς να δεις…

Επίσης, Ζέττα Μακρή, σε ευχαριστώ προσωπικά που με τίμησες με την αποδοχή σου, στο συνδυασμό και που είμαι σίγουρος για την προσωπική σου επιτυχία την μεθαυριανή Κυριακή, που την αξίζεις περισσότερο από όσο νομίζουν ότι ξέρουν. Θα είμαι δίπλα σου σε ότι χρειαστείς... Όμως, μην ακούσω για αξιοποίηση και τέτοια, γιατί δεν τα αναζήτησα ποτέ …. με τέτοιες διαδικασίες. Όταν ενδιαφέρθηκα για θέσεις ευθύνης. ακολούθησα τις διαδικασίες και την αξιοκρατία του opengov και για τη Γραμματεία Λιμένων Αναψυχής και για το Λιμάνι και για τους αρχιτέκτονες για τους Μεσογειακούς.

Ευχαριστώ για τις 2200 επισκέψεις στο Blog, που δεν είναι, αφαιρουμένων των δικών μου, περισσότερες από 2000 και που αντιστοιχούν σε 100 μόνο καθημερινούς μου φίλους, και φίλους συνυποψήφιους και φίλους αντίπαλους, αυτές τις πρώτες 20 ημέρες. (για να μη παραμυθιαζόμαστε αλλά και να μη σας παραμυθιάζουν).

Ευχαριστώ τέλος, όλους αυτούς που προτίμησαν την αποχή και το λευκό και που με απήλλαξαν από τη συνυπευθυνότητά τους σε ότι τους συμβεί, τον αμέσως επόμενο καιρό …

Το μήνυμα … όπως λένε και οι πολιτικοί - που ούτε υπήρξα ούτε και με ενδιαφέρει να υπάρξω - καθώς δεν υπάρχει θέμα να αγωνιστώ, είναι ότι όλα είναι καλά… μόνο που είναι σε μια άλλη γειτονιά!