Αργοναύτες

Όλα ήταν έτοιμα για την αναχώρησή μας… 

Είχαμε ταξιδέψει στην Τουρκία, μελετήσαμε τα Λιμάνια, τους Ανέμους, τα ρεύματα…
Ξέραμε πώς θα ανεβούμε...
Όταν ήρθε το Τελεσίγραφο…
Αποκλείεται το ταξίδι στην «Κολχίδα»
(Η Τουρκία αισθάνθηκε κάποιο είδος απειλής και δεν επέτρεψε τη διέλευσή μας …. )

Είχαμε ένα εκπληκτικό Πλήρωμα, και ένα Καράβι ήδη κουρασμένο που ακόμα όμως δεν είχε αποδείξει όσα εμείς ξέραμε ή νομίζαμε πως ξέραμε για αυτό. Την ¨Αργώ¨. Την εκδοχή ενός 6-ετούς Ερευνητικού Προγράμματος Ναυτικής Πειραματικής Αρχαιολογίας, της ¨Ναυδόμως¨ και του Ναυάρχου Απ. Κούρτη για την ¨πασημέλουσα¨ του Ομήρου. Μιας προϊστορικής πεντηκοντόρου — που η μυθική Αργώ αποτελεί το αρχέτυπό της —, που ξεπέρασε τα όρια της φαντασίας μας, της γνώσης και της εμπειρίας μας.

Όμως εμείς ταξιδέψαμε … όπως θα έκαναν και εκείνοι…. γιατί για μας το χρυσόμαλλο Δέρας είναι το ίδιο το Καράβι. Και είδαμε μπροστά μας τις θάλασσες όλου του Κόσμου, καθώς βγαίνοντας από το Λιμάνι του Βόλου χάθηκε ο χρόνος...

Στο ταξίδι που επιχειρήσαμε, μ΄ ένα σχεδιασμό κυριολεκτικά “της ανάγκης”, κατορθώσαμε άνθρωποι και καράβι να διανύσουμε μέσα σε 26 πλεύσιμα “μπράτσα”, συνολικά 650 ν.μίλια (1200 χλμ), με μέση ημερήσια διανυόμενη απόσταση 25 Ν.Μιλίων (46 χλμ = 1+ μαραθώνιο την ημέρα, “στα χέρια”). Εκτεθήκαμε σε συνθήκες καιρού απροσδόκητες (εκτός προβλέψεων δελτίων), με εντάσεις ανέμων 7 Bfs και “μπουρίνι” 8+ Bfs και επιβιώσαμε κωπηλατώντας έως και πάνω από 20 ώρες.

Η Αργώ, σε δύο σχεδόν μήνες πέρασε δοκιμασίες, που ίσως δεν έχουν τύχει σε άλλο καράβι, μέσα σε δύο χρόνια. Ο καιρός μας καθυστέρησε μόνο 8 μέρες συνολικά (κι αυτό ήταν απ’ όλους κατανοητό) αλλά οι “φουρτούνες της στεριάς” μας στέρησαν άλλες 18 μέρες ταξιδιού, με χαριστική βολή, την εγκατάλειψή μας από το συνοδευτικό πλοίο υποστήριξης, που είχε ως αποτέλεσμα τη ματαίωση μέρους του ταξιδιού μας (ως τη Βενετία). Παρόλα αυτά, φθάσαμε ως τους Αγ. Σαράντα και αφού απαγορευόταν πλέον να συνεχίσουμε χωρίς συνοδευτικό, αναστρέψαμε και τερματίσαμε στην Ιθάκη ένα ταξίδι, που ήδη είχε εξελιχθεί σε Οδύσσεια.

Η απόσταση των 650 Ν. Μιλίων που διανύσαμε, “έσωσε” το Πειραματικό μέρος του ταξιδιού, γιατί ξεπέρασε το 50% του αρχικού προγραμματισμού, ξεπέρασε κατά πολύ την απόσταση διείσδυσης ως το πρώτο λιμάνι της Μαύρης Θάλασσας, αλλά και τη διανυθείσα απόσταση οποιουδήποτε προηγούμενου αντίστοιχου Πειραματικού Ταξιδιού, αρχαίου πλοίου. Μπορούμε δε να ισχυριστούμε πλέον, ότι αν μας “επέστρεφαν” τις μέρες που η υποστήριξη μάς “έκλεψε” (18 καθυστερήσεων + 6 επιστροφής), βάσει της μέχρι τότε απόδοσής μας θα είχαμε προχωρήσει μετά τους Αγ.Σαράντα, πολύ ψηλότερα, ως τον μυχό της Αδριατικής.

Σωτήρης Γιαμάκος, Αρχιτέκτων 

Sail Master της Αργούς